Homogenizatory tłokowe typu zaworowego są przeznaczone do homogenizacji jedno-, dwu - i trzystopniowej.
Proces ten odbywa się w specjalnym systemie zaworów, który jest centrum całego procesu homogenizacji. Przechodząc przez najmniejsze otwory w zaworze pod wysokim ciśnieniem i stałym monitorowaniem, produkt znajduje się w warunkach wysokiej turbulencji, która jest najskuteczniejszym mechanizmem podziału na cząstki. Stopień rozdrobnienia zależy od warunków hydraulicznych w obszarze szczeliny zaworu.
Warunki te są określane głównie przez ciśnienie homogenizacji, które określa prędkość ruchu maści w szczelinie zaworu i jej wysokość, która określa promień hydrauliczny przepływu. Homogenizatory typu zaworowego wykorzystują wielotłokowe Pompy wysokociśnieniowe z trzema, pięcioma, a nawet siedmioma tłokami. Gdy tłok przesuwa się w lewo, maść przechodzi do cylindra przez zawór ssący, a gdy tłok przesuwa się w prawo, jest przepychany przez zawór wylotowy do komory, na której zainstalowany jest manometr do kontroli ciśnienia.
Następnie maść jest wysyłana przez kanał do głowicy homogenizującej, w której zawór unosi się, dociskany sprężyną do gniazda. Napięcie sprężyny jest regulowane...
Znajomość osoby z miękkimi formami leczniczymi następuje w pierwszych dniach życia, kiedy troskliwe dłonie matki nakładają krem dla niemowląt na delikatną skórę dziecka. Następnie przez całe życie ludzie stosują miękkie formy lecznicze wizyt lekarskich w celu zapobiegania i leczenia różnych chorób w dermatologii z zewnętrzną terapią zmian skórnych o różnej etiologii, ginekologii, proktologii, okulistyki, a także kosmetyków chroniących skórę przed szkodliwym działaniem i przedłużających jej piękno i młodość.
W tym rozdziale zostaną podane klasyfikacje, rozważone zostaną technologie produkcji miękkich postaci dawkowania. W zależności od konsystencji, stopnia lepkości i elastyczności miękkim postaciom dawkowania można przypisać: maści; kremy; żele; pasty; mazidła; czopki; miękkie kapsułki żelatynowe (Capsulis); plastry (Emplastra).
Maści są łagodną postacią dawkowania do stosowania miejscowego, przeznaczoną do stosowania na skórę, rany lub błony śluzowe. Stanowią one najbardziej optymalną postać dawkowania, w której można łączyć składniki różniące się charakterem chemicznym, Stanami skupienia, receptami i aktywnością biologiczną. Wynika to z faktu, że procesy fizykochemiczne (hy...