Kołki są opuszczane do stopionej masy żelatynowej, która krzepnie na nich w cienkiej otoczce. Osłonka jest usuwana, napełniana, a następnie formowana (forma jest utrwalana przez suszenie w określonym reżimie). Opisana metoda znalazła szerokie zastosowanie w przemyśle przy produkcji twardych otoczek kapsułek żelatynowych, będąc w zasadzie jedyną. Po wytworzeniu twardych otoczek kapsułek są one napełniane lekami i substancjami pomocniczymi. Napełnianie twardych kapsułek żelatynowych. Oprócz substancji czynnej do masy wypełniającej kapsułki wprowadzane są składniki pomocnicze (w celu nadania jej niezbędnych właściwości technologicznych, a także w celu ustalenia, w razie potrzeby, właściwości biofarmaceutycznych), które powinny być biologicznie obojętne, a mianowicie: Wypełniacze, czyli rozcieńczalniki, to substancje, które nadają masie wypełniającej kapsułki wymaganą optymalną objętość.

Do tych celów w produkcji leków w postaci twardych kapsułek stosuje się cukier mleczny, celulozę mikrokrystaliczną (MCC), dwuwartościowy fosforan wapnia i inne substancje, które pozwalają dostosować gęstość nasypową i nadać wypełniaczowi niezbędną objętość. MCC dodatkowo pozwala spowolnić proces wchłaniania, co jest ważne dla przedłużonego działania leku. Środki ślizgowe-substancje, które nadają masie wypełniającej kapsułkę niezbędną objętość. Zwykle stosuje się stearynian wapnia lub magnezu, kwas stearynowy, talk. Ich ilość z reguły wynosi 0,5-2,0 %. Na przykład wystarczające może być wprowadzenie 0,1-0,3% aerosilu lub stearynianu magnezu z 0,5-1,0% talkiem. Substancje rozsadzające-substancje sprzyjające deagregacji kapsułkowanej masy proszku.